Tuesday, February 16, 2010

way back into love

LOVE o PAGMAMAHAL - ang lawak ng kahulugan nito ay iba-iba sa mga tao. Pagmamahal sa kamag-anak, kapatid, magulang, kaibigan, estranghero, asawa, kasintahan at sa Diyos.

Sa buhay siguro ang masasabi kong napa kumplikado o ginagawa nating kumplikado ay ang pagmamahal sa asawa at sa kasintahan. Hindi ko pa nararanasan ang may asawa kasi ni kasintahan nga wala ako ngayon, haha!. Pero kung uusisain mo dalawa lang naman ang kalalagayan mo eh, a sad ending and happy ending. Tanong ko sayo, nasaang estado ka ngayon ng PAG-IBIG nyo sa isa't-isa? masaya ka ba?, kung oo marahil nasa umpisa pa lang kayo ng pagmamahalan nyo sa relasyon nyo kung baga sa umpisa lang daw masaya. Pero kung matagal na kayo at masaya ka pa din, binabati kita kapatid dahil true love nga siguro yan.

Balikan natin ang nakaraan, umibig ako sa maling oras at pagkakataon. Isipin nyo na ung pinaka kumplikado, ano naisip nyo na ba?. Kung ano man ang nasa isip nyo ay yun na un. That time ang alam ko mahal namin ang isa't-isa, masaya kami kung magkasama. Basta ang mahalaga lang sa akin nun ay ang kaligayahan ko at sa kanya. Nandyan ung bumubuo kayo ng plano para sa future nyo at sa present. Lagi ko siyang na mmiss, naiisip, lagi siya nalang , at dumating sa point na sa kanya na umiikot ang mundo ko. Nalulungkot ako kung hindi ko siya ka text, kausap at kasama.

Pagkalipas ng ilang buwan ay napapansin ko na parang nag-iiba siya, lahat ng dating nakagawian ay unti unting nawawala na, at dahil mahal ko siya, nauunawaan ko ang mga rason nya kung bakit ganun. Para akong kandilang nauupos nun, dahil nasasaktan ako sa mga nagaganap sa aming relasyon. Pero dahil ako ay naniniwala at may tiwala sa pag-ibig naming dalawa ay umasa ako na magiging maayos din ang lahat. Subalit habang tumatagal ay lalo lang nagiging kumplikado ang sitwasyon, ilang buwan din un na wala ako lagi sa sarili, iiyak sa isang tabi. Dahil sa pag-ibig nagawa kong saktan ang sarili ko at gawin ang mga bagay na katangahan, pinost ko pa sa blog ko ung pag iyak iyak ko! haha, nakakatawang isipin na nagawa ko un.

Dumating ang time na we decided na maging friends nalang kami bandang 2009 december last year. Wala akong pinagsisisihan na minahal ko siya, dahil kahit papano ay pinunan nya ako para maging kumpleto, naging masaya naman ako kahit pa sabihin natin na mas marami akong ginawa sa relasyon namin like efforts, sacrifices,. hehe.. . Hindi ako nagsisisi dahil desisyon ko yun.

Tanggap ko na magkaibigan kami at mas makakabuti iyon.

Sabi nila kapag nagmahal ka raw eh dapat magtira ka sa sarili mo at hindi sobra sobra.. Pero ganun kasi ako magmahal eh! as in TODO na iTo!. parang wala ng bukas.. hehe, kung masaktan eh di masaktan! ganun lang iyon. Pagkabagsak mo eh dapat matuto kang bumangon.

Sa ngayon after all what she did to me, sa mga pain na naransan ko. THANK YOU!.. I already forgive her, pinaubaya ko na kay God ang lahat! hehe.. ;). I'm happy right now being single, LIFE GOES ON! hindi hihinto ang pag-ikot ng mundo just for me. Kung may dumating man, ay handa akong magmahal muli!.

All I wanna to is find a WAY BACK INTO LOVE, but not to rush things.

YOU MAKE ME SMILE BUT YOU ARE COMPLETELY UNAWARE!




No comments:

Post a Comment